Toasting و Charring

برای سوزاندن (Toasting و Charring) بشکه‌های بلوط، استانداردهای مختلفی وجود دارد که بسته به نوع نوشیدنی و نتیجه‌ی موردنظر انتخاب می‌شوند. این فرایند تأثیر زیادی بر طعم، رنگ و ترکیبات شیمیایی نهایی محصول دارد. استانداردهای بین‌المللی معمولاً شامل درجه‌های مختلف توست و چَر (Charring) هستند که در ادامه توضیح داده می‌شوند.

 

۱. توست (Toasting) بشکه بلوط

توستینگ شامل حرارت‌دهی ملایم و طولانی‌تر برای تغییر ساختار چوب و استخراج ترکیباتی مانند وانیلین، لاکتون‌های بلوط، و تانن‌ها است. این روش بیشتر برای شراب (و گاهی برخی از ویسکی‌ها و کنیاک‌ها) استفاده می‌شود.

🔹 درجه‌های استاندارد توستینگ:

  • Light Toast (توست سبک)

    • دمای تقریبی: 120-150°C
    • مدت زمان: 5-10 دقیقه
    • طعم غالب: وانیلی، بادام، کمی ادویه
    • مناسب برای: شراب‌های سبک و میوه‌ای مانند سفید و رز
  • Medium Toast (توست متوسط)

    • دمای تقریبی: 170-200°C
    • مدت زمان: 10-20 دقیقه
    • طعم غالب: کارامل، وانیل، نان تست شده
    • مناسب برای: شراب قرمز و برخی از ویسکی‌ها
  • Heavy Toast (توست سنگین)

    • دمای تقریبی: 210-230°C
    • مدت زمان: 15-30 دقیقه
    • طعم غالب: شکلات تلخ، قهوه، ادویه‌های قوی
    • مناسب برای: شراب‌های قرمز پر بدن، برخی براندی‌ها و رم

 

۲. چار (Charring) بشکه بلوط

چَرزنی شامل سوزاندن سطح داخلی بشکه با شعله مستقیم است که به آزادسازی ترکیباتی مانند کربن، قندهای کاراملی‌شده و فنول‌ها کمک می‌کند. این روش بیشتر برای ویسکی، بوربن، و برخی از رام‌ها استفاده می‌شود.

🔹 درجه‌های استاندارد چَرینگ:

  • Char #1 (سبک)

    • مدت زمان: 15 ثانیه
    • ایجاد یک لایه نازک زغال
    • تأثیر کم بر رنگ و طعم، اما با نت‌های ظریف کاراملی
  • Char #2 (متوسط)

    • مدت زمان: 30 ثانیه
    • افزایش جذب وانیلین و تانن‌ها
    • رنگ کهربایی روشن‌تر و طعم نرم‌تر نسبت به چار سنگین
  • Char #3 (سنگین)

    • مدت زمان: 35-45 ثانیه
    • یکی از رایج‌ترین سطح‌های چَر برای ویسکی و بوربن
    • ایجاد نت‌های دود، وانیل، کارامل، و چوب سوخته
  • Char #4 (Alligator Char)

    • مدت زمان: 55-60 ثانیه
    • سطح داخلی به شکل پوسته‌ی سوخته‌ی کروکودیل درمی‌آید
    • بیشترین استخراج ترکیبات کاراملی‌شده و دودی
    • محبوب در تولید بوربن و برخی از رام‌های تیره

 

۳. روش‌های چَرزنی و توستینگ

روش شعله باز – بشکه را برعکس کرده و داخل آن را با شعله مستقیم آتش می‌سوزانند.
روش الکتریکی (Infrared Toasting) – برخی تولیدکنندگان از لامپ‌های مادون‌قرمز برای کنترل دقیق‌تر دما استفاده می‌کنند.
توستینگ با بخار – در برخی موارد از بخار برای تغییر ساختار چوب و کاهش تلخی استفاده می‌شود.

 

۴. انتخاب درجه توست و چَر برای انواع نوشیدنی

 

نوشیدنی توست یا چَر پیشنهادی
شراب سفید Light Toast یا Medium Toast
شراب قرمز Medium Toast یا Heavy Toast
ویسکی اسکاتلندی Char #2 تا Char #3
بوربن آمریکایی Char #3 یا Char #4
رام (Rum) Medium Toast یا Char #3

 

نتیجه‌گیری

اگر می‌خواهید طعم‌های نرم، وانیلی و کاراملی داشته باشید، توست متوسط یا سنگین مناسب‌تر است.
اگر دنبال رنگ تیره، دود، و نت‌های قوی‌تر هستید، چَرینگ در سطح #3 یا #4 بهترین انتخاب است.
برای شراب، بیشتر از توست استفاده می‌شود، در حالی که برای ویسکی و بوربن، چَرینگ ارجح است.

اگر هدف خاصی در طعم‌سازی دارید، می‌توان ترکیب‌های مختلفی از این تکنیک‌ها را آزمایش کرد تا به بهترین نتیجه برسید.

کنیاک و براندی Medium Toast یا Heavy Toast
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
cina rain

تاثیر حجم بشکه و میزان سطح تماس

۱. بشکه ۵۰ لیتری

با فرض اینکه این بشکه به‌صورت استوانه‌ای با ابعاد استاندارد ساخته شده باشد، معمولاً دارای ارتفاعی حدود 50 سانتی‌متر و قطر داخلی حدود 40 سانتی‌متر است.

سطح تماس داخلی شامل دیواره‌های جانبی و دو انتهای بشکه است:

 

که در آن:

  • rrr = شعاع داخلی ≈ 20 cm
  • hhh = ارتفاع داخلی ≈ 50 cm

 

۲. بشکه ۲۲۵ لیتری (باریک)

بشکه‌های ۲۲۵ لیتری استاندارد معمولاً ارتفاعی حدود 95 سانتی‌متر و قطر داخلی حدود 56 سانتی‌متر دارند.

 

که در آن:

  • rrr = شعاع داخلی ≈ 28 cm
  • hhh = ارتفاع داخلی ≈ 95 cm

 

 

مقایسه سطح تماس بشکه‌ها

  • بشکه ۵۰ لیتری۰.۶۳ مترمربع
  • بشکه ۲۲۵ لیتری۱.۷۶ مترمربع

بنابراین، بشکه ۵۰ لیتری نسبت به حجم خود، سطح تماس بیشتری در واحد لیتر ارائه می‌دهد که باعث می‌شود تبادل ترکیبات چوبی با مایع سریع‌تر انجام شود و در نتیجه فرایند بلوطی شدن (Aging) سریع‌تر اتفاق بیفتد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
cina rain

تفاوت گلوکز و فروکتوز

فروکتوز و گلوکز هر دو قندهای ساده‌ای هستند، اما در ساختار شیمیایی و نحوه متابولیسم در بدن تفاوت‌هایی دارند:

  1. ساختار شیمیایی: گلوکز یک آلدوز (قند آلدئیدی) و فروکتوز یک کتوز (قند کتون‌دار) است. این تفاوت ساختاری باعث می‌شود که فروکتوز طعم شیرین‌تری نسبت به گلوکز داشته باشد.

  2. منابع طبیعی:

    • گلوکز: به طور طبیعی در اکثر کربوهیدرات‌ها مثل نان، برنج، سیب‌زمینی و سایر مواد نشاسته‌ای یافت می‌شود.
    • فروکتوز: بیشتر در میوه‌ها، عسل و شربت ذرت با فروکتوز بالا یافت می‌شود.
  3. متابولیسم در بدن:

    • گلوکز: مستقیماً توسط سلول‌ها استفاده می‌شود و انسولین نقش کلیدی در تنظیم سطح آن در خون دارد. گلوکز به سرعت وارد جریان خون می‌شود و انرژی فوری برای بدن تأمین می‌کند.
    • فروکتوز: توسط کبد متابولیزه می‌شود و در صورت مصرف زیاد، به چربی تبدیل می‌شود که می‌تواند منجر به بیماری‌های کبد چرب غیر الکلی و مشکلات متابولیک دیگر شود.
  4. شاخص گلیسمی (GI): گلوکز شاخص گلیسمی بالاتری دارد و به سرعت سطح قند خون را افزایش می‌دهد، در حالی که فروکتوز شاخص گلیسمی پایینی دارد و کمتر باعث افزایش ناگهانی قند خون می‌شود.

  5. تأثیر بر سلامت: مصرف بیش از حد فروکتوز، به‌ویژه فروکتوز اضافه‌شده در مواد غذایی، می‌تواند به مشکلات سلامتی مانند چاقی، مقاومت به انسولین و بیماری‌های قلبی منجر شود. در حالی که گلوکز نیز در مقادیر زیاد مضر است، فروکتوز تأثیر بیشتری بر کبد دارد.

در کل، هر دو قند در مقادیر متعادل می‌توانند مفید باشند، اما مصرف زیاد فروکتوز می‌تواند به مشکلات سلامتی بیشتری منجر شود.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
cina rain

فنول، گایاکول و کریسول در ویسکی‌سازی

فنول، گایاکول و کریسول در ویسکی‌سازی

این ترکیبات از دسته فنول‌ها هستند و به دلیل استفاده از ذغال سنگ نارس (Peat) در فرآیند خشک کردن مالت وارد ویسکی می‌شوند. ذغال سنگ نارس در برخی مناطق اسکاتلند، به‌ویژه در جزایر مانند ایسلی (Islay)، به‌عنوان سوخت برای خشک کردن دانه‌های مالت استفاده می‌شود. هنگام سوختن ذغال سنگ نارس، ترکیبات فنولی به صورت دود آزاد می‌شوند و به دانه‌های مالت منتقل می‌شوند، که در نهایت به ایجاد طعم‌های دودی، زمینی و دارویی در ویسکی منجر می‌شود. حالا بیایید به نقش دقیق هر ترکیب و طعم‌هایی که ایجاد می‌کنند بپردازیم:

1. فنول (Phenol)

  • منشأ: فنول‌ها در دود حاصل از سوختن ذغال سنگ نارس وجود دارند. این ترکیبات از تجزیه مواد آلی در ذغال سنگ نارس به وجود می‌آیند.
  • طعم‌ها: فنول‌ها به ویسکی طعم‌های دودی، خاکی، دارویی و گاهی تلخ می‌دهند. طعم پزشکی که در برخی ویسکی‌های اسکاتلندی به‌خصوص در ویسکی‌های منطقه ایسلی احساس می‌شود، اغلب به دلیل حضور فنول‌هاست.
  • نقش: در ویسکی‌سازی، مقدار متعادلی از فنول‌ها طعم‌هایی قوی و سنگین ایجاد می‌کند که ویسکی‌های اسکاتلندی دودی را متمایز می‌کند.

2. گایاکول (Guaiacol)

  • منشأ: گایاکول یکی از ترکیبات اصلی است که از سوختن چوب و ذغال سنگ نارس به دست می‌آید. این ترکیب از تجزیه لیگنین، که یکی از اجزای اصلی چوب و مواد گیاهی در ذغال سنگ نارس است، به وجود می‌آید.
  • طعم‌ها: گایاکول به ویسکی طعم‌های دودی، چوبی و گاهی تند و اسپایسی می‌دهد. بوی دود چوب یا آتش‌سوزی طبیعی بیشتر به دلیل حضور گایاکول است.
  • نقش: این ترکیب به‌طور خاص در ایجاد طعم‌های دودی که مانند دود چوب یا آتش چوبی احساس می‌شود، نقش دارد و یکی از ویژگی‌های کلیدی ویسکی‌های دودی است. ویسکی‌های منطقه ایسلی به دلیل حضور بیشتر گایاکول، طعم‌های قوی دودی دارند.

3. کریسول (Cresol)

  • منشأ: کریسول‌ها نیز از تجزیه مواد گیاهی در ذغال سنگ نارس و سوختن آن حاصل می‌شوند. این ترکیبات مانند گایاکول از تجزیه لیگنین به دست می‌آیند، اما ساختار شیمیایی و تأثیرشان متفاوت است.
  • طعم‌ها: کریسول‌ها به ویسکی طعم‌های دودی، زمینی و گاهی دارویی می‌دهند. طعم‌های دارویی کریسول گاهی یادآور ضدعفونی‌کننده‌ها یا اسپری‌های پزشکی هستند و در برخی ویسکی‌های سنگین احساس می‌شوند.
  • نقش: کریسول‌ها در کنار گایاکول و فنول‌ها، طعم‌های پیچیده‌تری به ویسکی می‌دهند. طعم‌های خاکی و دارویی از جمله ویژگی‌های بارز ویسکی‌هایی هستند که در تولید آن‌ها از دود ذغال سنگ نارس استفاده شده است.

نقش ذغال سنگ نارس (Peat) در ایجاد این ترکیبات:

  • ذغال سنگ نارس یک ماده گیاهی نیمه‌تجزیه شده است که در برخی مناطق اسکاتلند به عنوان سوخت استفاده می‌شود. هنگام سوختن ذغال سنگ نارس، لیگنین موجود در آن (ماده‌ای که ساختار گیاهان را نگه می‌دارد) تجزیه می‌شود و ترکیباتی مانند فنول‌ها، گایاکول و کریسول آزاد می‌شوند.

  • دود ذغال سنگ نارس در هنگام خشک کردن مالت، وارد دانه‌ها می‌شود و باعث می‌شود این ترکیبات به دانه‌های مالت جذب شوند. این دانه‌ها سپس در فرآیند تخمیر و تقطیر به ویسکی تبدیل می‌شوند و طعم‌های دودی و پیچیده‌ای به آن می‌بخشند.

چگونگی اثرگذاری این ترکیبات بر طعم ویسکی:

  • میزان سوختن و مقدار ذغال سنگ نارس به‌کار رفته در فرآیند خشک کردن مالت، تعیین‌کننده میزان حضور این ترکیبات و شدت طعم‌های دودی و دارویی است. ویسکی‌هایی که با مقدار زیادی ذغال سنگ نارس تهیه می‌شوند، طعم‌های شدید دودی دارند، در حالی که ویسکی‌هایی که کمتر با ذغال سنگ نارس تولید می‌شوند، طعم‌های سبک‌تری دارند.

  • ویسکی‌های منطقه ایسلی (Islay) به‌ویژه به خاطر طعم‌های دودی و فنولی قوی خود معروف هستند که به دلیل استفاده زیاد از ذغال سنگ نارس در تولید آن‌ها است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
cina rain

Brand Name

Neat Spirits

Neat Distillers

Neat Reserve

Neat Legacy

- - -

2024/10/11

1403/07/20

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
cina rain

می‌آرد ری‌اکشن (Maillard Reaction)

می‌آرد ری‌اکشن" (Maillard Reaction) یک واکنش شیمیایی مهم است که در طی پخت و پز رخ می‌دهد و باعث تغییر رنگ، طعم، و عطر غذاها می‌شود. این واکنش بین آمینو اسیدها (اجزای پروتئینی) و قندها در دماهای بالا اتفاق می‌افتد و به طعم و رنگ قهوه‌ای غذا کمک می‌کند.

ویژگی‌های می‌آرد ری‌اکشن:

  1. تبدیل طعم و عطر: این واکنش به ایجاد طعم‌های جدید و پیچیده کمک می‌کند و عطر و طعم دلپذیری به غذاها می‌بخشد. به عنوان مثال، طعم و عطر نان تست یا گوشت کبابی به دلیل می‌آرد ری‌اکشن است.

  2. تغییر رنگ: غذاها هنگام پخت و پز به رنگ قهوه‌ای متمایل می‌شوند که نشان‌دهنده وقوع این واکنش است.

  3. دما و زمان: می‌آرد ری‌اکشن معمولاً در دماهای بالای 140 درجه سانتی‌گراد (284 درجه فارنهایت) رخ می‌دهد و زمان پخت نیز تأثیر زیادی بر شدت این واکنش دارد.

مثال‌ها:

  • هنگام سرخ کردن گوشت، می‌آرد ری‌اکشن باعث ایجاد رنگ قهوه‌ای و طعم خاصی در سطح گوشت می‌شود.
  • در پخت نان، این واکنش باعث قهوه‌ای شدن پوست نان و ایجاد طعم و عطر خاص آن می‌شود.

می‌آرد ری‌اکشن یکی از عوامل اصلی در بهبود کیفیت و جذابیت غذاها در آشپزی است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
cina rain

کاراملیزه کردن (Caramelization)

کاراملیزه کردن (Caramelization) فرآیندی است که در آن قندها تحت تأثیر حرارت به رنگ قهوه‌ای و طعم غنی و شیرین تبدیل می‌شوند. این فرآیند معمولاً با حرارت دادن شکر یا مواد حاوی قند (مانند میوه‌ها، سبزیجات، یا پیاز) آغاز می‌شود و در طی آن قند به مولکول‌های ساده‌تر و ترکیبات پیچیده‌تر تبدیل می‌شود.

مراحل کاراملیزه کردن:

  1. حرارت دادن: شکر یا مواد حاوی قند در حرارت بالا قرار می‌گیرند. حرارت باعث ذوب شدن قند و سپس تبدیل آن به مایع می‌شود.

  2. تغییر رنگ و طعم: با ادامه حرارت، مایع شکر به رنگ قهوه‌ای در می‌آید و طعم آن غنی‌تر می‌شود. این رنگ و طعم به دلیل ایجاد ترکیبات جدید ناشی از شکست قندها و واکنش‌های شیمیایی است.

  3. توقف فرآیند: هنگامی که به رنگ قهوه‌ای دلخواه رسیدید، می‌توانید حرارت را کاهش دهید یا مایع را به سرعت با افزودن مایعاتی مانند خامه یا آب سرد متوقف کنید.

استفاده‌ها:

  • دسرها: کاراملیزه کردن معمولاً در تهیه دسرهایی مانند کرم بروله، کارامل، و کیک‌ها استفاده می‌شود.
  • سبزیجات: کاراملیزه کردن سبزیجاتی مانند پیاز یا هویج باعث ایجاد طعم و رنگ دلپذیری می‌شود و می‌تواند به غذاهای اصلی یا سوپ‌ها اضافه شود.

کاراملیزه کردن یکی از تکنیک‌های کلیدی در آشپزی است که به طعم‌دهی و زیبایی غذاها کمک می‌کند.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
cina rain

انواع مزه ها

در آشپزی، به‌طور کلی پنج مزه اصلی وجود دارد که اساس طعم‌ها را تشکیل می‌دهند. این مزه‌ها به عنوان پایه‌های اصلی ادراک چشایی انسان شناخته می‌شوند:

  1. شیرینی (Sweet):

    • مزه‌ای که از مواد حاوی قند و کربوهیدرات به‌وجود می‌آید.
    • در غذاهایی مانند میوه‌ها، دسرها، عسل، و شکر دیده می‌شود.
    • حس آرامش و انرژی‌بخشی دارد.
  2. شوری (Salty):

    • ناشی از وجود نمک‌ها، به‌ویژه کلرید سدیم.
    • در چاشنی‌ها، غذاهای کنسروی، غذاهای دریایی، و فرآورده‌های نمکی یافت می‌شود.
    • شوری به تقویت طعم‌ها و حفظ غذاها کمک می‌کند.
  3. ترشی (Sour):

    • مزه‌ای که از اسیدها، مانند اسید سیتریک و اسید لاکتیک به‌وجود می‌آید.
    • در غذاهایی مانند لیمو، سرکه، ماست، و خوراک‌های تخمیرشده وجود دارد.
    • طعم ترش می‌تواند تندی یا تازگی را به غذاها اضافه کند.
  4. تلخی (Bitter):

    • مزه‌ای که معمولاً از ترکیبات آلکالوئیدی و فلاونوئیدی ایجاد می‌شود.
    • در مواد غذایی مانند قهوه، شکلات تلخ، سبزیجاتی مثل کلم بروکلی، و گریپ‌فروت یافت می‌شود.
    • تلخی در مقادیر کنترل‌شده می‌تواند به تعادل مزه‌ها کمک کند.
  5. اومامی (Umami):

    • به معنای "خوشمزه" یا "لذیذ"، این مزه بیشتر از وجود گلوتامات‌ها و اسیدهای آمینه ایجاد می‌شود.
    • در مواد غذایی مانند گوشت، قارچ، سویا، گوجه‌فرنگی، و پنیرهای کهنه وجود دارد.
    • اومامی طعم غنی و خوشایندی به غذا می‌بخشد و معمولاً با غذاهای پروتئینی مرتبط است.

این پنج مزه اصلی در ترکیب با یکدیگر، طیف گسترده‌ای از طعم‌ها را در غذاها ایجاد می‌کنند. برخی فرهنگ‌ها یا غذاها از ترکیب خاصی از این مزه‌ها برای ایجاد تعادل و هارمونی در طعم‌ها استفاده می‌کنند، مانند طعم‌های شیرین و ترش در غذاهای آسیایی یا تلخ و شیرین در دسرها.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
cina rain

Fond چیست

Fond به لایه قهوه‌ای و کاراملیزه شده‌ای گفته می‌شود که هنگام سرخ کردن گوشت یا سبزیجات در ته تابه تشکیل می‌شود. این تکه‌های کوچک قهوه‌ای بسیار طعم‌دهنده هستند و معمولاً در تهیه سس‌ها استفاده می‌شوند.

برای استفاده از fond، می‌توانید با افزودن مایعاتی مانند آب، آب‌گوشت، یا شراب به تابه و حرارت دادن آن، این لایه‌ها را از ته تابه جدا کنید. این فرآیند را deglazing می‌نامند، و مایعی که به‌دست می‌آید معمولاً به‌عنوان پایه‌ای برای سس استفاده می‌شود.

- - - - - -

 

Fond تأثیر بسیار زیادی در طعم غذا دارد، زیرا حاوی تکه‌های کاراملیزه‌شده‌ای از گوشت، سبزیجات، و ادویه‌ها است که در طول پخت‌وپز در تابه باقی می‌مانند. این تکه‌های کوچک قهوه‌ای حاوی طعم‌های غنی و متمرکزی هستند که می‌توانند عمق و پیچیدگی زیادی به غذا بدهند.

تاثیرات fond در طعم غذا:

  1. عمق و غنای طعم: کاراملیزه شدن باعث تشدید طعم‌های طبیعی مواد غذایی می‌شود، و این تکه‌های قهوه‌ای متمرکز، به غذا عمق و غنای بیشتری می‌بخشند.

  2. افزایش طعم اومامی: اومامی، که به‌عنوان "طعم خوشمزه" شناخته می‌شود، در تکه‌های fond بسیار قوی است. این لایه می‌تواند طعم گوشت یا سبزیجات را برجسته‌تر کند.

  3. پایه‌گذاری برای سس‌ها: با deglazing تابه، می‌توانید این طعم‌های غنی را استخراج کنید و یک سس خوشمزه و طعم‌دار درست کنید که غذای شما را تکمیل کند.

به طور کلی، fond یکی از رازهای اصلی ایجاد طعم‌های پیچیده و خوشمزه در آشپزی است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
cina rain

Seasoning ظروف استیل

تابه‌های استیل ضد زنگ (استنلس استیل) به اندازه تابه‌های چدنی نیاز به "seasoning" ندارند، اما می‌توان با یک فرآیند ساده، تابه استیل را بهبود بخشید تا عملکرد نچسب بهتری داشته باشد. این کار به جلوگیری از چسبیدن غذا به سطح تابه کمک می‌کند.

مراحل "seasoning" تابه استیل:

  1. تمیز کردن تابه: تابه باید کاملاً تمیز و خشک باشد. می‌توانید از آب گرم و صابون استفاده کنید تا هرگونه چربی و ذرات غذا از سطح پاک شود.

  2. گرم کردن تابه: تابه را روی حرارت متوسط قرار دهید و اجازه دهید به مدت چند دقیقه گرم شود. تست کنید تا وقتی کمی آب روی سطح پاشیده می‌شود، به سرعت تبخیر شود.

  3. اضافه کردن روغن: مقدار کمی روغن با نقطه دود بالا (مثل روغن کانولا، آووکادو یا بادام زمینی) در تابه بریزید. مطمئن شوید که یک لایه نازک از روغن سطح داخلی تابه را پوشش دهد.

  4. گرم کردن روغن: بگذارید روغن در تابه داغ شود تا زمانی که شروع به دود کردن کند. این نشانه‌ای است که روغن در حال ایجاد لایه نازک بر روی سطح تابه است.

  5. سرد کردن و پاک کردن روغن: تابه را از روی حرارت بردارید و بگذارید خنک شود. سپس روغن اضافی را با یک دستمال کاغذی پاک کنید. یک لایه نازک از روغن روی تابه باقی می‌ماند که به‌عنوان لایه "seasoning" عمل می‌کند.

این روش کمک می‌کند تا سطح تابه استیل نچسب‌تر شود، هرچند که نیاز است این فرآیند هر از چندگاهی تکرار شود.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
cina rain